Erfgoedrecreatie: verbinden van mensen, landschap en historie

Fietsen over een rivierdijk, wandelen door een geometrisch park, paardrijden over een oude Hessenweg, feesten in een tot disco omgevormde fabriek. De meesten van ons recreëren – soms misschien wel zonder het te beseffen – in een cultuurhistorische omgeving. Wanneer dit besef wel aanwezig is, wordt vaak gesproken van erfgoedrecreatie of cultuurtoerisme. De cultuurtoerist richt zich vooral op moderne kunst en architectuur in steden. De erfgoedrecreant of –toerist bezoekt historische overblijfselen, zoals historische steden en oude cultuurlandschappen of specifieke gebouwen als kerken, kastelen, boerderijen en vestingwerken. Maar ook industrieel erfgoed, historische tuinen, slagvelden en musea worden bezocht door de erfgoedtoerist.

Door het aanbieden of mogelijk maken van erfgoedrecreatie kunnen gemeenten en eigenaren de geschiedenis van het landschap en daarin liggende monumenten voor een groter publiek toegankelijker en begrijpelijker maken. Zo wordt de interesse voor de bijzondere geschiedenis van een streek en de overblijfselen daarvan aangewakkerd.

Ook levert erfgoedrecreatie een flinke impuls op voor de plaatselijke economie, die bijvoorbeeld weer gebruikt kan worden voor de instandhouding van dit kostbare erfgoed. Een uitdagende kans ligt in het verbinden van afzonderlijke toeristische erfgoedlocaties, bijvoorbeeld binnen een gemeente of een grotere regio, zoals momenteel gedaan wordt in de landgoederenzone van de Veluwezoom: Gelders Arcadië.

Elyze Storms

reacties

reageren

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.